Gebeyken bebekle ilgili romantik hayallerimden biri de ona ilk günden itibaren kitap okumaya başlamaktı. Deniz hiç bir zaman bir yere yatırılabilen ya da otururken kucakta durabilen bir bebek olmadığı için bu ne yazık ki mümkün olamadı. İlk haftalar, sürekli ağlayan bebeği susturmak için evin içinde wrap slingle çılgınlar gibi odadan odaya koşarken bir yandan da yüksek sesle kitap okuyarak kendimi tatmin etmeye çalışıyordum ama kısa sürede kendime gelip, durumu zamana bırakmaya karar verdim. Sonraları biraz biraz ana kucağında zaman geçirebilmeye başlayınca (en fazla 10 dakika kadar) önüne bez ve karton kitaplar açıp bakmasını sağladım. Ama iş, ona kitap okumaya gelince hiç bir zaman dikkatini bir iki dakikadan uzun süre toplayamadım.Ve ellerini kullanmaya başlayıp bir süre sonra da her bulduğu şeyi yemeye başlayınca kitapları ciddi anlamda ortadan kaldırmak zorunda kaldım:)
 |
| Hunharca yenmiş kitaplar |
Bu akşam, akşam üzeri kestirmesini yapmadığı için erkenden maymunlaşmış ve mama sandalyesinde sabit bakışlarla oturmuş elindeki arabayı kemiriyordu. Nasıl oyalarım da yatmasını biraz geciktiririm derken daha önce yüzlerce kere yaptığım gibi "bari bir kitap okumaya çalışayım" diyerek "Küçük Vak Vak Haydi Beni Bul" u kaptım geldim. O mama sandalyesinde ben de koltukta olduğum için kitaba ulaşıp yemesine de imkan yoktu. Ve başardım!!! Kitabı sonuna kadar, bütün ördekçikleri farklı seslerle canlandırarak komik komik okudum ve kahkahalar atarak dinledi. Mutluluktan ağlayabilirim:)))
****
Önceleri böyle seviyeli bir ilişkisi vardı kitaplarla
 |
| Kitaplar baş tacımız |
Sonra hunharca yemeye başladı :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder